30 december 2014

Gemberbier

 Geïnspireerd door een film (Nanny McPhee returns) besloten wij om te proberen om zelf gemberbier te 'brouwen'. Dat bleek verrassend makkelijk, en ook nog eens verrassend lekker, en ook nog eens verrassend goedkoop voor een frisdrank!


Het recept vonden we hier. De ingrediënten kostten ons bij elkaar echt niet meer dan 35 cent, en daar hadden we twee liter fris, tintelend gemberbier voor, plus twee eetlepels geconfijte geraspte gember - heerlijk door de yoghurt!

Gemberbier

voor de siroop: 1 cup (200 gram) kristalsuiker - 2 eetlepels fijn geraspte verse gemberwortel, zonder schil - 1/2 cup (120 ml) water

voor het bier: 1/8 theelepel droge gist - de gembersiroop - 3 eetlepels citroensap - water

en een 2-liter fles of twee 1-liter flessen

Zo doe je het: Verhit de 120 ml water met de suiker en de geraspte gember al roerend, tot de suiker is opgelost. Zet het vuur uit en laat 1 uur trekken. Zeef de siroop, gebruik de nu geconfijte gember voor iets anders.
Meng de ingrediënten voor het bier: de gist, de gembersiroop en het citroensap, vul aan met water tot 2 liter. Roer (of schud als het al in een fles zit) tot alle gist is opgelost. Giet dit in een of twee flessen, sluit af en zet bij kamertemperatuur neer.

Belangrijk: omdat het bier gaat gisten, en er gas ontstaat, komt er druk op de fles. Open de fles één keer per dag om overdruk tegen te gaan!
Proef na 2 dagen of de smaak goed is, laat anders nog één dag staan en zet vervolgens de fles(sen) in de koelkast. 
Ook in de koelkast gaat het gisten langzaam door, laat het dus niet dagenlang staan zonder de fles te openen. Bij ons thuis is die waarschuwing  niet echt nodig, deze hoeveelheid gaat er in één keer door!

PS dit kun je met recht bier noemen, er zit alcohol in! Dit wordt gevormd door het gist, dat de suikers in alcohol en koolzuur omzet. Hoe langer je het laat staan, hoe meer alcohol.
Wil je absoluut geen alcohol, dan kun je de gembersiroop natuurlijk ook mengen met koolzuurhoudend bronwater!

27 december 2014

Amandelspijskrans


 De amandelspijskrans is een klassieker bij ons thuis. Het recept zat ooit een keer in de Kerstbijlage van Tip culinair en is ontzettend simpel, helemaal als je gekocht amandelspijs gebruikt. 

Amandelspijskrans in bladerdeeg


7 of 8 plakjes bladerdeeg - 1 eidooier - scheut citroensap - 1 pakje amandelspijs - extra eidooier om te bestrijken

Meng de amandelspijs met de eidooier en een scheut citroensap. Laat het bladerdeeg ontdooien, leg alle plakjes op elkaar en rol ze uit tot één lange lap. Vorm van de spijs een worst en leg dit op het bladerdeeg. Rol het deeg om de spijs heen, knijp de naad vast. Maak een krans, schuif het ene eind een stukje in het andere eind. Kneed en knijp nog een beetje om de krans mooi van vorm en formaat te maken. Als er bladerdeeg overblijft, kun je daar mooi sterretjes en evt. letters uitsteken, duw die vast op de krans. Bestrijk alles met eidooier en bak de krans in 50 minuten gaar op 200 graden.

    

17 december 2014

Drie keer gezond snoepen

 

Het leuke van een nieuw (kook)boek in huis is dat je ook inspiratie krijgt om zelf dingen uit te proberen. Ik zal jullie niet vermoeien met de hele achtergrond van de inhoud van mijn mooie nieuwe glazen torentje, maar misschien willen jullie wel weten wat erin zit en hoe dat is gemaakt!

Bovenaan kokosfudge met citroensmaak, gezoet met honing, daaronder hazelnootbrokken, gezoet met palmsuiker, en onderaan kokosfudge met pepermuntsmaak, gezoet met vermalen pepermuntjes omdat ik NERGENS pepermuntextract kon vinden. Je kunt op internet recepten vinden waarin santen (kokoscrème) wordt gebruikt; ik had dat niet in huis en heb het gemaakt met geraspte kokos, waarvan ik nog twee emmertjes in huis had. Ik dacht dat het misschien de juiste consistentie zou krijgen als ik het lang zou laten draaien in de keukenmachine. Geen idee of het met santen nóg lekkerder wordt, maar dit vind ik al helemaal prima!

Kokosfudge

De basis: 1 cup (240 ml) geraspte kokos in de keukenmachine laten draaien tot het een beetje vettig wordt, mengen met smaakmaker naar keus:
  • citroensap naar smaak (bijv. 1 eetlepel) 
  • of 1 eetlepel cacao (hebben we ook gedaan, is al op dus niet meer op de foto)
  • of een aantal vermalen pepermuntjes, 4 eetlepels
en een zoetmiddel:
  • 1 eetlepel honing (of naar smaak)
  • of een ander zoetmiddel naar wens
  • de pepermuntjes waren natuurlijk van zichzelf al zoet
Vervolgens net zoveel kokosolie toevoegen dat het een samenhangende massa wordt, bij mij 2 eetlepels.
Goed mengen, in een liefst flexibele vorm doen (ik had hartvormige siliconen vormpjes) en in de koelkast laten opstijven. In stukken breken. 

Granola of hazelnootbrokken

Een cup hazelnoten* ontvliezen door ze 8 min. te roosteren op 190 graden. Ze hebben direct ook dat lekkere geroosterde smaakje (ik had zelfgeraapte hazelnoten gebruikt, groot voordeel is daarbij ook dat ze zo gratis waren, anders had ik het  nooit gedaan...). Hazelnoten fijnhakken. In een droge koekenpan een laagje pitten/zaden naar keus roosteren en aan de hazelnoten toevoegen. Zoetmiddel naar smaak toevoegen (ik had 3 eetlepels palmsuiker en dat was eigenlijk net iets te zoet) en net zoveel kokosolie dat het een samenhangende massa wordt. Dat is het tricky gedeelte: ik had de stukjes noot eigenlijk net iets te groot om samenhangend te worden met de kokosolie die ik wilde gebruiken (3 eetlepels) en uiteindelijk werd de helft een verrukkelijke granola. Ook niet erg.
Spreid het mengsel uit in een flexibele vorm (bijv. siliconen) en laat opstijven in de koelkast. Breek in stukken - of misschien is het ook een granola geworden! (Wil je persé een reep, dan kun je de hazelnoten en pitten/zaden beter in de keukenmachine malen).
Ik vind dit heerlijk op mijn dessert: een schaaltje uitgelekte volle yoghurt (Griekse yoghurt dus)!

*wil je het helemaal goed doen, dan moeten de hazelnoten eerst een nachtje weken en vervolgens gedroogd 

05 november 2014

Regenboogjes

 De 7-jarige vraagt wat voor macaroni we eten. Dat is heel belangrijk, want penne smaken heel anders dan fusilli. Bijvoorbeeld. Dus ik zeg: elleboogjes. Zegt hij: nee, dat heet regenboogjes!

31 oktober 2014

Vrolijke colsjaal


 Je zou toch zeggen dat je vanzelf vrolijk wordt van deze kleurige gehaakte sjaal! Helaas, het fotomodel wilde niet vrolijk kijken. Tja, de leeftijd...


Een ongelooflijk eenvoudig patroon, een heel leuk resultaat! Het patroon komt hier vandaan (Engels). Daar vind je ook een haakschema. Hieronder in het Nederlands de beschrijving:

Nodig: garen naar keus, haaknaald naar keus (ik had garen bestemd voor haaknaald 3.5, ik haakte met 5 mm, dan krijg je een losser effect).

Haak een lange ketting lossen, een veelvoud van 7, net zo lang als je de col wilt hebben. Deze is één keer dubbelgeslagen, dus twee keer de 'colmaat'.
1e toer: 1 vaste in de eerste losse (nu heb je een ring), 1 stokje in de volgende losse, * 5 lossen, sla 5 lossen over, 1 stokje in de 6e losse, 1 stokje in de volgende losse, herhaal vanaf * tot je rond bent bij de eerste vaste en stokje. De col wordt spiraalsgewijs gehaakt, dus je gaat gewoon door in de
2e toer: zodra je bij de combinatie vaste/stokje van het begin komt, begint het eindeloos rondhaken in hetzelfde ritme: sla de vaste over, 1 stokje op het allereerste stokje, 1 stokje om de volgende losse, * 5 lossen, sla 5 lossen en 1 stokje over, 1 stokje op het 2e stokje, 1 stokje om de volgende losse, herhaal vanaf * tot je de sjaal breed genoeg vindt. Ik had 21 toeren vanwege de kleuren.

Maak je een fout? Kom je erachter dat je in de vorige toer een keer één stokje hebt gedaan ipv twee bijvoorbeeld? Maakt niet uit, gewoon doorgaan, volgens de ontwerpster is dit een mild patroon, dat talloze foutjes kan bedekken. En dat klopt, heb ik ontdekt!

27 oktober 2014

Drakenskelet

 


Mooi he? Een drakenskelet gemaakt door onze 11-jarige junior.
Zonder voorbeeld, gewoon pure eigen fantasie.
Ingrediënten: een paar A4-tjes en plakband.
Verder nodig: een schaar.
Lang leve de herfstvakantie!

Gelukkig hebben we hem vereeuwigd, want na een paar dagen zakte hij door zijn poten.

15 oktober 2014

Boogschieten!

 

Een van de junioren vroeg voor zijn zevende verjaardag (twee weken geleden) een pijl en boog. Een lang gekoesterde wens, die wij graag vervulden, ook omdat we van alle mogelijke 'normale' speelgoed al meer dan genoeg voorzien waren. Zulke originele wensen zijn daarom erg welkom! Het legerpak (overall) heeft hij trouwens van een grote broer gekregen, ook een schot in de roos.

Over schot in de roos gesproken, de pijlen en de boog (geen speelgoedkwaliteit, wel voor kinderen bedoeld) zijn al veel gebruikt. Er is zelfs al een pijl kwijt, zo gaat dat... In eigen tuin wordt geoefend, maar dat moet altijd voorzichtig omdat zelfs onze tuin grenzen heeft waar een beetje enthousiaste pijl graag overheen vliegt. En zie hem dan maar eens op te zoeken.

Gelukkig begint achter ons dorpje een wijde wereld van uiterwaarden, vrij toegankelijk voor mensen die niets vernielen. En met grote lappen grond tussen de watertjes en langs de rivier. Als je een beetje slim bent, kun je de pijlen niet meer kwijtraken.

Dat was nog makkelijker gedacht dan gedaan. Klein broertje van 4 jaar oud bleek zelfs nog verder te schieten dan zijn ex-jarige broer, ik denk wel ruim 40 meter! En zie zo'n pijl dan maar eens terug te vinden, helemaal als je net even niet keek toen hij hem liet schieten.

Afijn, we hebben een heerlijke woensdagmiddagactiviteit!

Mijn website

 Zou ik tussen al het schrijven door nog vergeten dat er ook nog een blog was... Mijn blog staat niet meer op nummer één als ik aan schrijve...