Wasgoed

 Met al die jongens wordt er nog wel eens wat kleding doorgeschoven naar de volgende, en ik houd niet helemaal bij wie op het moment de rechtmatige eigenaar is van elk kledingstuk. Dan zijn de kinderen dankbare vraagbaken, want die registreren beter wie ze hebben gezien in die trui of dat T-shirt. Vandaag vroeg ik Casper of een bepaalde trui van hem was of van Friso. Zegt hij: "Weet ik veel, Friso draagt hem altijd".

Jongens kunnen niet multitasken

In de keuken geniet ik van een CD met mooie muziek. Ineens is het geluid weg. Tim (6), die mij helpt met het raspen van kaas, zegt: "ik heb hem op pauze gezet want ik ben aan het werk. Ik kan me niet concentreren met zulke lelijke geluiden". Nou ja.

Twee gouden momenten

 Voor het eerste gouden moment zorgde onze 8-jarige zoon. Hij mocht voor het eten bidden, en dat ging zo: "wilt U alle problemen in de hele wereld oplossen, en ook in het universum?" Omdat ik vond dat hij er op deze manier wel een vertoning van maakte - mede door het toontje waarop hij dit had gezegd - zei ik hem van het bidden geen grapje te maken. Zegt hij heel verontwaardigd: "wil jij soms dat er oorlog komt op Mars?"

Het tweede gouden moment komt van onze 6-jarige, jongste, zoon. Een denkertje die op de meest onverwachtse momenten diepe vragen stelt. Vandaag ging het zo: "mam, als je doodgaat, ben je dan voor de rest van je leven in het donker?"

Tikketikketik

Tot nu toe is het nog niet zo'n heerlijke buitenzwem-zomer. Toch gaat Tim (6) al sinds mei elke week drie keer naar zwemles in het buitenbad. Vandaag na de zwemles zit hij bibberend op de achterbank van de auto, met de belofte van warme chocolademelk thuis.

Zegt hij ineens: "mama, mijn tanden gaan net zo hard als jij kan typen".

Stampertje

 Tim (5) stampt door de kamer. "Mam, ik ben aan het masseren". 

Ah, fijn voor de vloer!

(Hij bedoelde marcheren)

Ademtouwtje

Te leuk om niet te delen, zo'n zelfbedacht woord van een 7-jarige. Een ademtouwtje. Ik  moest wel even doorvragen wat hij ermee bedoelde, maar dan is het ook wel weer heel logisch: hij bedoelde de navelstreng.

Regenboogjes

 De 7-jarige vraagt wat voor macaroni we eten. Dat is heel belangrijk, want penne smaken heel anders dan fusilli. Bijvoorbeeld. Dus ik zeg: elleboogjes. Zegt hij: nee, dat heet regenboogjes!

Zwakke plek

 De leukste opmerkingen van de kinderen komen zomaar vanuit het niets. Samen met mijn 6-jarige zoon, een superactief mannetje, niet zo bekend staand om zijn doordenkerigheid, loop ik de trap af. Ineens kijkt hij mij ernstig aan en vraagt: 'mam, waar zit jouw zwakke plek'?

(Geen idéé waar hij die term heeft opgeduikeld, maar het kwam er zó mooi uit!)

Van wie zou hij dat nou hebben?

 Sommige uitspraken van kinderen zijn alleen maar leuk als je ziet hoeveel turven hoog ze zijn. In deze categorie valt de uitspraak van onze jongste, nog maar net in de schoolleeftijd, die bij het beklimmen van een kruk bij het aanrecht, om een glas water te drinken, verzucht: "welke idioot heeft dit ontworpen"?

Op mijn verzoek herhaalde hij het nog een keer, want ik dacht dat ik het niet goed had verstaan. Even serieus als de eerste keer...

NB - als je niet weet waar kinderen hun uitspraken vandaan hebben, vraag het gewoon aan de oudere broers. Deze uitspraak blijkt - zoals zoveel opmerkelijke uitspraken - uit een film te komen. Om precies te zijn: Monsters versus aliens, waar de president zich afvraagt welke idioot heeft bedacht dat de knop van de atoombom vlak naast de knop voor een bakkie troost zit (of zo). En deze film heeft de laatste tijd inderdaad een aantal keer bij ons thuis 'gedraaid'.

Geen goede kok

 Zeg ik tegen onze 4-jarige: vanavond eten we zuurkool.

Wat denk je dat hij antwoordt? "Jij mag nooit meer koken".

Asjemenou

Onze kinderen zijn eigenlijk nooit ziek. Bijna nooit. Heel af en toe. De 6-jarige is daarop geen uitzondering. Hij had dan ook nog nooit meegemaakt dat zijn keel ontstoken was. Toen hij wakker werd, en niet meer kon slikken, en het ook nog eens vreselijk pijn deed daar, was er voor hem dan ook maar één conclusie mogelijk:

"ik heb mijn keel ingeslikt".

Schuurspons

 In de gang zat een vieze vlek op de tegels. Met schuurmiddel en sponsje probeer ik het uit alle macht schoon te wrijven terwijl de jongste junior (nog steeds 3) belangstellend toekijkt.

"Mama, maak je dat schoon?"

"Ja, met een schuurspons."

"Nee, dat is geen schuurspons, dat is een keukenspons."

Het duurde even voordat ik 'm had, maar toen kwam ik ook niet meer bij van het lachen.

Pajama Sam

 Onze 5-jarige doet een spelletje Pajama Sam op de computer. Een leuk spel waarbij je en passant ook nog de nodige sociale vaardigheden opdoet. En het is Vlaams.

Hij moet vragen beantwoorden, en krijgt te horen: "correct". Hij gaat helemaal uit zijn dak: het is correct!
Op mijn vraag wat correct dan wel betekent, zegt hij: "dat is Vlaams voor ja".

(On)geschikt eten bij warm weer

 Onze 5-jarige junior vroeg vanmorgen zomaar ineens: 'Mama, eten we morgen spruitjes?'

Ik: nee.

Hij, met een diepe zucht: 'Hè, gelukkig, want ik houd niet van spruitjes.'

Onze nieuwe koning

Max (5): papa, ik weet hoe de nieuwe koning heet. Eerst het woord dat je niet mag zeggen, en dan Alexander.

Papa: En wat is het woord dat je niet mag zeggen dan?

Max: Billen.

OK... onze nieuwe koning heet dus Billen-Alexander.

(Voordat jullie de conclusie trekken dat dit in ons gezin dus een verboden woord is: dat komt bij de school vandaan, waar de kleuters soms wel eens een beetje te veel doordraven met dat soort woorden.)

Wat een geweldige jongens hebben we toch!

 'Mam, kun je van mij een foto maken?'

(geeft alvast een houding aan)

'En als ik dan later een vader ben, dan ga ik naar jou toe en dan vraag ik: heb je nog een foto van mij toen ik 6 was?'

'Als je er twee maakt, dan hebben we er allebei een.'

Even 'wennen'

 Het is zo genieten van Tim! Hij is volgens mij best goed met taal en wil het graag goed zeggen. De 'r' is natuurlijk altijd moeilijk. Tim heeft een poosje als een klein Chineesje gepraat, door voor elke 'r' een 'l' te zeggen. Dat klonk natuurlijk heel koddig.

Nu zit hij in een volgende fase: voor elke 'r' een 'w'. Niet aan het eind van een lettergreep, maar als hij duidelijk hoorbaar moet worden uitgesproken.

Zo hebben we een heel lijstje met leuke woorden, en dan uit de mond van zo'n dreumes van 2:

even wennen
een, twee, dwie
Hewe, houd ook deze nacht, over Timmie twouw de wacht
duifies, duifies, kom es bij Gewwitje
een voor de meester, en een voor zijn vwouw
ewin, ewop (erin, erop)
en tijdens het fietsen zagen we 'gwas, gwas, en nog meer gwas'

's morgens wil hij een bwoodje met pasta, en melk met een wietje

en zo zou ik elke dag aanvullingen kunnen  toevoegen...

Die jongens toch van ons

 Zo leuk he, die junioren van ons.

Een beetje een inkoppertje, maar als je het met een autist over de wederkomst hebt, en je noemt de tekst 'elk oog zal Hem zien als Hij komt', dan zegt hij natuurlijk: dan zie ik het dubbel.

En de 8-jarige die een werkstuk over schorpioenen (!) maakt, heeft naar aanleiding van een of andere bron opgeschreven: ik zal beginnen met de globalen.

De 4-jarige roept verbaasd uit: papa, waarom heb jij een haarbuik?

En bij het 2-jarige peutertje klinkt alles leuk wat er uit z'n mond komt. Al trekt hij aan z'n oorlel en roept keihard: heeeelp. Of hij mag iets naar beneden gooien en dan hoor je: ene, teweeje, hoppakee. Of er wordt een DVD opgezet, en precies bij het scherm waar je de taal kunt kiezen zegt hij : nederlands.

Beschuiten en mieren

 Ben, wat wil je als ontbijt?

Ik heb zin in een rondje eten.

En dan moet ik maar begrijpen dat hij daarmee een beschuit of een rijstewafel bedoelt (en géén brood).


Filosofisch is hij ook:
Mam, voor God zijn de mensen als mieren.
En de mieren zijn voor God als bacteriën.

Wepsp

 Sommige peuters zeggen weps

sommigen zeggen keurig wesp.

Onze peuter zegt

(ook heel keurig)

wepsp.

Meervoud wepspen.