Weer een kussen

 

Weer een kussen erbij op onze bank. Deze keer gehaakt. Ik weet niet meer waar ik het patroon vandaan heb, maar het is niet moeilijk:

Op een ketting lossen zo lang als je nodig hebt:

1e toer: vasten
2e toer: afwisselend een vaste en een dubbel stokje. De dubbele stokjes worden door de vasten naar beneden getrokken, waardoor ze opbollen als een soort nopje. Zorg ervoor dat ze allemaal naar de goede kant uitsteken. Eindig met een vaste uiteraard.
3e toer: vasten
4e toer: stokjes

Herhaal deze vier toeren.

Zo, en nu is de roze wol op. Het volgende project wordt veelkleurig. Ook gehaakt.

Schrijven met een ganzenveer

 

Vanmiddag maakte ik met een paar junioren een wandeling langs de rivier achter ons huis. Het was vloed, en het hele strandje waar we een paar dagen geleden nog van de zon genoten, was verdwenen onder water. Raar maar waar, zover landinwaarts is er nog steeds eb en vloed!

Bij de rivier komen de ganzen ook graag, en dat is te merken ook! Je moet goed uitkijken waar je loopt, en overal liggen veren. De junioren namen vandaag een aantal veren mee, daar hebben we thuis pennen van gesneden. Op internet kun je vinden hoe je dat doet, met plaatjes, maar als je weet hoe een vulpen eruit ziet, kun je het ook zonder extra uitleg proberen:

Houd de ganzenveer een tijdje in kokendheet water, zodat hij wat zachter wordt. Snijd het uiteinde met een zéér scherp mes schuin af, en maak een insnede voor de inkt, vanaf zo'n 8 mm voor het uiteinde naar buiten toe. Snijd dan de zijkanten mooi schuin weg.

Wij hadden, ondanks een pas geslepen keukenmesje, toch niet echt het juiste gereedschap, ik denk dat het daardoor komt dat de punten toch een beetje uit elkaar staan, waardoor je "dubbele letters" krijgt, maar dat is juist ook mooi. En één pen kreeg een bredere punt, waardoor hij breed schrijft. Ook mooi.
We schreven met Oost-Indische inkt, die hadden we al meer dan twintig jaar in huis...

Vrolijke colsjaal

 Je zou toch zeggen dat je vanzelf vrolijk wordt van deze kleurige gehaakte sjaal! Helaas, het fotomodel wilde niet vrolijk kijken. Tja, de leeftijd...

Een ongelooflijk eenvoudig patroon, een heel leuk resultaat! Het patroon komt hier vandaan (Engels). Daar vind je ook een haakschema. Hieronder in het Nederlands de beschrijving:

Nodig: garen naar keus, haaknaald naar keus (ik had garen bestemd voor haaknaald 3.5, ik haakte met 5 mm, dan krijg je een losser effect).

Haak een lange ketting lossen, een veelvoud van 7, net zo lang als je de col wilt hebben. Deze is één keer dubbelgeslagen, dus twee keer de 'colmaat'.
1e toer: 1 vaste in de eerste losse (nu heb je een ring), 1 stokje in de volgende losse, * 5 lossen, sla 5 lossen over, 1 stokje in de 6e losse, 1 stokje in de volgende losse, herhaal vanaf * tot je rond bent bij de eerste vaste en stokje. De col wordt spiraalsgewijs gehaakt, dus je gaat gewoon door in de
2e toer: zodra je bij de combinatie vaste/stokje van het begin komt, begint het eindeloos rondhaken in hetzelfde ritme: sla de vaste over, 1 stokje op het allereerste stokje, 1 stokje om de volgende losse, * 5 lossen, sla 5 lossen en 1 stokje over, 1 stokje op het 2e stokje, 1 stokje om de volgende losse, herhaal vanaf * tot je de sjaal breed genoeg vindt. Ik had 21 toeren vanwege de kleuren.

Maak je een fout? Kom je erachter dat je in de vorige toer een keer één stokje hebt gedaan ipv twee bijvoorbeeld? Maakt niet uit, gewoon doorgaan, volgens de ontwerpster is dit een mild patroon, dat talloze foutjes kan bedekken. En dat klopt, heb ik ontdekt!

Drakenskelet

 

Mooi he? Een drakenskelet gemaakt door onze 11-jarige junior.

Zonder voorbeeld, gewoon pure eigen fantasie.

Ingrediënten: een paar A4-tjes en plakband.

Verder nodig: een schaar.

Lang leve de herfstvakantie!

Gelukkig hebben we hem vereeuwigd, want na een paar dagen zakte hij door zijn poten.

Creatief met papier

Een van de jongens (hij is deze zomer 11 geworden) is ongelooflijk creatief. Als je hem een stapel papier en een internetverbinding geeft (op laptop, tablet of smartphone), kan hij de hele dag bezig zijn met het maken van de meest ingewikkelde dingen, vooral dieren.

Tijdens de vakantie kwam dat goed uit, en zo kwamen we thuis met een tas vol vouwsels. De vouwsels die niet persé bewaard hoefden te worden, belandden in Stadskanaal bij het oud papier. Zo gaat dat vaak: leuk om te maken, maar niet zo handig om allemaal te bewaren.

Twee van de vouwsels staan op deze foto. Lang leve YouTube: als je ergens een begin hebt, kom je automatisch bij andere filmpjes terecht. En vaak zit er ook helemaal geen tekst bij, dus dan maakt het ook niet uit welke taal het eventueel is. De instructie voor de slang, gemaakt van allemaal vierkantjes die je gevouwen in elkaar schuift, vind je hier. In het rijtje rechts op het scherm vind je dan vanzelf allemaal andere vouwfilmpjes, en zo komt van het een het ander.

Het leuke is dat het bijna niets hoeft te kosten, mits je de beschikking hebt over internet. Ook jongere kinderen kunnen hun hart ophalen, er staat genoeg bij wat eenvoudig genoeg is.

Leuk hè, zo'n creatieve zoon!

Trots op mijn 10-jarige

 Onze 10-jarige zoon heeft het helemaal te pakken van papier. Afgelopen zomervakantie, toen wij bijna drie weken in ons vakantiehuisje zaten, kon hij uren bij de tafel zitten, met de laptop aan, om allerlei dieren na te maken waarvan vouw-instructies op YouTube te vinden waren. Zo stond er op een gegeven moment een heel rijtje witte dieren in de vensterbank: slangen, een schildpad, een zwaluw, een velociraptor en een vleermuis.

Deze week haalde hij het papier weer tevoorschijn en begon nu zelf te ontwerpen (ik wist het wel, het zit in hem!). Hij maakte een prachtig zwaardje van papier, stevig gemaakt door er plakband om te wikkelen, en een bijbehorende schede die past als een handschoen. Zo mooi!

Daar is het niet bij gebleven: inmiddels is er een hele collectie aangelegd (de grootste op de foto is zo'n 18 cm lang). En toen hij vanmorgen wakker werd, vertelde hij dat hij alweer nieuwe inspiratie had voor een nog mooiere. Kijk, daar kan ik nou enorm van genieten!

Een sprinkhaan

 Vandaag moet ik echt laten zien waarmee Friso deze week uit school kwam. Ze hadden zelf mogen knutselen en hij heeft van afvalmateriaal een sprinkhaan gemaakt, helemaal zelf bedacht.

En dat vind ik nou zó knap!

Twee doppen van dubbelfriss, een paar eierdozen, een rol van keukenpapier en een kartonnen verpakking van fruit. En wat plakband.
En een heleboel creativiteit.

Friso heeft er geen eens een cijfer voor gekregen. Van mij krijgt hij een 10!


En zo ziet hij er van boven uit:

Het is af!

Ik hoef er toch niet speciaal bij te zetten dat ik trots op Friso ben, of wel? Vandaag is het woensdag, dus er was tijd over om de laatste toeren te breien. En het snaveltje, de oogjes en de pootjes erop te fabrieken. Friso is er helemaal weg van.

Ik ook eerlijk gezegd.

Je zou kunnen concluderen dat het breien van dit vogeltje helemaal niet zo moeilijk is. Friso valt namelijk nog niet echt te kwalificeren als gevorderd breier.

Hij heeft zijn volgende wens al kenbaar gemaakt. Hij kwam namelijk op het idee om in de dierenencyclopedie te kijken welk dier hij nu wilde gaan breien. En hij kwam bij een muurgekko. Of een cobra.

We zullen maar zeggen: alles is mogelijk...
we zullen wel zien

Uitgebreid

 Deze keer hebben we niet geheel volgens traditie de kerstvakantie doorgebracht. Er is het een en ander op het blog gezet, gewoon omdat het té leuk was om niet te laten zien. Het breivirus heeft zelfs de jongere junioren aangestoken. Anton, Hidde, Casper, Friso en Ben hebben alle vijf hun belangstelling laten blijken, maar er was er één die echt heeft doorgezet: Friso. Op deze foto was hij nog met oefenwol een lapje aan het breien, daarna ging hij over op een ribbellapje, waar hij een grappig katje van heeft gemaakt, compleet met in het rond gebreide staart van 3 steken (i-cord; Google er maar op als je niet weet wat het is en je wilt het wel weten).

Daarna ging Friso over op het echte werk. Met twee korte rondbreinaaldjes breit hij iets kleins en moois in het rond. Als het af is, laten we het zien!