Vakantiedingen

De jongens hebben nu ruim een week vakantie, en genieten daar met volle teugen van. Twee zijn er inmiddels op survivalkamp, in de tuin staat het nieuwe zwembad (de filterpomp van de vorige was stuk, en koop maar eens een losse pomp voor een normale prijs - dus nu hebben we een slagje groter (4,5 m doorsnee, heerlijk!) en langzaamaan verschuift het slaap-waakritme.

Afgelopen vrijdag gingen wij naar Apenheul. Gespaard met de supermarkt uitzegels. Dus al lang van tevoren geboekt. Wat denk je? Is het de hele week zonnig geweest, lopen we uitgerekend op Apenheul in de regen. En de apen hielden zich schuil. Toch hebben we ervan genoten, want er blijft toch nog genoeg te zien, en plotseling kom je dan toch weer bij een kluitje mensen die om een klein meisje heen staan, met op haar rug toch een aapje. En er zijn daar gelukkig ook een paar binnenverblijven. Het regende trouwens niet de hele tijd, en we hadden twee hele grote paraplu's bij ons (bijna genoeg voor ons achten).

Op de terugweg verkondigde de 8-jarige junior dat hij zijn naam kinderachtig vond. Hij wilde liever Jed heten. Nou, OK, daar kan ik inkomen, waarom zou je je eigen naam niet mogen kiezen? We hadden het er even over en lieten het vervolgens rusten. Tot gisteravond, toen ik serieus zijn nieuwe naam begon te gebruiken. 'Jed, je mag nu naar de wc gaan, want je gaat zo naar bed'. Hij loopt naar de gang, draait zich om, en zegt: 'Eigenlijk wil ik de naam bewaren voor als ik groot ben'.
Hij hield gelukkig toch nog iets te veel van de naam die wij hem hadden gegeven.

De twee jongsten halen heerlijk veel kattekwaad uit. We moeten ze regelmatig in de buurt gaan zoeken, al weten we inmiddels wel waar ze waarschijnlijk zijn als ze weer eens ontsnapt zijn (op blote voeten): bij het kippenhok verderop in de straat. Waar ze met voer strooien, of in het leghok kijken of er eieren zitten. Die ze dan mee naar huis nemen met het verhaal dat ze die eerlijk hebben gekregen. Gelukkig kende ik deze rakkers beter en brachten we alles netjes terug.

Geef mij nog maar vijf van zulke weken!

Pizzabrood

Een tijdje geleden bakte ik pizzabrood. Eerlijk gezegd viel de smaak mijzelf een beetje tegen, misschien omdat ik niet erg veel van koude pizza houd. Het zal een stuk schelen om het zo uit de oven te eten, zoals in het oorspronkelijke recept ook de bedoeling was.

Verder is het gewoon leuk om een keer te doen, met je eigen favoriete pizzabroodvulling.

Maak brooddeeg zoals je gewend bent, en doe er flink wat fijngesneden vulling door (hier ben je lang mee bezig): salami, ui, zongedroogde tomaat, olijven, paprika etc.). Na het rijzen het deeg uitduwen of -rollen op een met bloem besprenkeld werkvlak, en bestrooien met grof geraspte (mozzarella)kaas. Rol de deeglap op, leg hem in de broodvorm en laat nog een poosje narijzen. Bak bij 200 graden tot het gaar is, afhankelijk van het formaat brood.

Omdat dit geen blijvertje is bij ons thuis, zet ik er verder geen hoeveelheden bij. Wil je een houvast, dan hoop ik dat je voldoende Engels begrijpt om het bovengenoemde recept te vertalen. Voor niet-kneden brood gewoon wat meer vocht toevoegen tot het eruitziet als niet-kneden deeg, en op de gebruikelijke manier laten rijzen en verwerken.

Zwakke plek

 De leukste opmerkingen van de kinderen komen zomaar vanuit het niets. Samen met mijn 6-jarige zoon, een superactief mannetje, niet zo bekend staand om zijn doordenkerigheid, loop ik de trap af. Ineens kijkt hij mij ernstig aan en vraagt: 'mam, waar zit jouw zwakke plek'?

(Geen idéé waar hij die term heeft opgeduikeld, maar het kwam er zó mooi uit!)

Appelspiraalbroodjes met appel-caramelglazuur

 Afgelopen weekend heb ik een heleboel zoete broodjes gebakken. Een van de junioren is binnenkort jarig en wil graag appelbroodjes trakteren, daarom hebben we het recept van de echt zoete broodjes uitgeprobeerd. We namen wel 800 g bloem en uiteindelijk hadden we meer dan 60 kleine, heerlijke zoete broodjes met appel-caramel-glazuur. Het glazuur moest in de haast eroverheen worden gegoten en was iets te dik, vandaar die lelijke dikke klodders in plaats van mooie streepjes, maar het smaakt er niet minder om. (Bovendien hadden we niet genoeg lichtbruine basterdsuiker en gebruikten daarom deels donkere, vandaar de donkere kleur). En we weten nu beter hoe het moet, dus dat gaat wel lukken. Hieronder het recept voor deze versie, waarbij het aantal broodjes er gewoon van afhangt hoe lang de deegrol is die je maakt, en hoe dik de schijven zijn die je er vanaf snijdt. Alles naar eigen wens, de hoeveelheid van 20 is dus slechts een indicatie.

Appelspiraalbroodjes met appel-caramel-glazuur (20 kleine)

Voor het deeg: 300 g tarwebloem - 1/2 tl zout - 1/2 el gist - 1/4 tl kaneel - 2 el suiker - 2 el gesmolten boter - 200 ml warme melk

Voor de bereiding: 3 appels, kaneelsuiker (meng een schaaltje suiker met wat kaneel naar smaak)

Voor het glazuur: 30 g boter - 55 g lichtbruine basterdsuiker - 1 el appelsap (of net iets meer) - poedersuiker

Voorbereiding (1 of meer dagen van tevoren): Meng de droge ingrediënten voor het deeg en roer er snel de gesmolten boter en de melk door. Het moet een mooi niet-kneden deeg worden: nog te roeren, geen droge ingrediënten meer zichtbaar en het deeg zakt iets uit. Dek de kom af en laat 2 uur bij kamertemperatuur rijzen. Zet de afgedekte kom in de koelkast.

Bereiding: Bestrooi het werkvlak met bloem en haal het deeg m.b.v. een deegschraper uit de kom, laat op het werkvlak vallen. Bestrooi ook de bovenkant van het deeg met bloem, dit is tegen het plakken, doe dit elke keer als het deeg te veel gaat plakken, zo blijft het heel goed behandelbaar. Rol het deeg uit tot een lange rechthoek. Beleg de hele rechthoek met schijfjes appel, om er later een mooie rol van te kunnen maken de schijfjes in de lengte doorsnijden voor de eerste rijen. Bestrooi de appelschijfjes met kaneelsuiker. Rol de deeglap op, begin bij de smalle stukjes appel en maak er een mooie strakke rol van. Als het deeg toch nog aan het werkvlak plakt, is de deegschraper handig om het los te maken, wrijf indien nodig nog een beetje bloem tegen de plakkerige kanten. Het laatste randje vastknijpen aan de rol en de rol rondom lichtjes inwrijven met bloem, dan plakt het echt niet meer en kun je er mooi dunne schijven van snijden. Snijd de deegrol in ongeveer 20 schijven of kies je favoriete dikte. Leg de schijven op bakpapier op bakplaten en laat een half uurtje rusten. Bestrijk de bovenkant van de schijven desgewenst met melk (dan krijg je een mooier kleurtje) en bestrooi met extra kaneelsuiker. Bak de broodjes ongeveer 20 minuten op 175 graden, laat afkoelen op een rooster.

Glazuur: Smelt de boter op laag vuur, roer er de basterdsuiker door en breng zachtjes aan de kook. Laat al roerend 2 minuten doorkoken. Voeg de appelsap toe en laat nog een minuutje doorkoken. Laat iets afkoelen en voeg dan zoveel poedersuiker toe dat het glazuur nog goed in dunne straaltjes te gieten is. Voeg evt. wat appelsap toe om het wat dunner te maken. Giet het glazuur in mooie slingers over de broodjes of gewoon in klodders (is best lekker hoor!).

De broodjes zijn ontzettend lekker als ze nog een beetje warm zijn, maar afgekoeld is natuurlijk ook niet te versmaden. Ze doen een klein beetje denken aan koffiebroodjes, waarbij je met je tanden eerst door een glazuurlaagje heengaat, en daarna in een heerlijk zoet broodje bijt.

Update: het deeg is makkelijker op te rollen als je geen appelschijfjes gebruikt die je ook nog eens in smalle staafjes moet snijden, maar simpelweg met grof geraspte appel.

Appelspiraalbroodjes (de gemakkelijkere variant)

 Als je een nieuw recept ontdekt, is geen enkele moeite te veel - tenminste als je het heel graag wilt uitproberen. Om hetzelfde kunstje elke week te herhalen is een ander verhaal. Het appelspiraalbrood van vorige week  is daar een mooi voorbeeld van. Daarom bedacht ik een andere methode waarmee je vrijwel hetzelfde resultaat krijgt, maar dan veel makkelijker. Bovendien krijg je met deze methode allemaal kleine broodjes en hoef je het brood niet in punten te snijden, die niet zo makkelijk mee naar school te nemen zijn. Daarom hieronder het recept voor deze kleine appelspiraalbroodjes (het recept zelf is niet anders, alleen de verwerking van het deeg):

Appelspiraalbroodjes (8 stuks)

150 volkoren meel - 150 g bloem - 1/2 tl zout - 1/2 el droge gist - 1/4 tl kaneel - 2 el suiker - 2 el gesmolten boter - ca. 200 ml lauwwarme melk 

3 appels (wij deden Elstar)

kaneelsuiker om te bestrooien

Voorbereiding: Maak het deeg een dag of een halve dag van tevoren. Roer alle droge ingrediënten door elkaar en voeg de gesmolten boter toe en zoveel warme melk dat je geen droge ingrediënten meer ziet. Het deeg moet te roeren zijn en moet iets uitzakken. Dek de kom af en laat 2 uur bij kamertemperatuur staan, zet de kom daarna tot gebruik in de koelkast.

Doordat de gesmolten boter weer opstijft, wordt dit deeg ook wat stijver dan ander niet-kneden deeg. Dat is voor de verdere verwerking met de appels wel zo prettig.

Bereiding: Bestrooi het werkvlak met bloem en haal het deeg met behulp van een deegschraper uit de kom. Laat het deeg op het werkvlak vallen en bestrooi ook de bovenkant van het deeg met bloem. (Dit is tegen het plakken, gebruik net genoeg bloem om het deeg behandelbaar te maken/houden.)
Duw het deeg uit tot een grote rechthoek, of gebruik een deegrol. Beleg de hele bovenkant met schijfjes appel, leg ze in rijen zodat het deeg later makkelijk opgerold kan worden. Bestrooi de appels met kaneelsuiker, en rol de hele deeglap, met appeltjes en al, voorzichtig op. Plakt het toch weer aan het werkvlak, gebruik dan de rechte kant van de deegschraper om het los te maken, wrijf evt. nog wat bloem over de plakkerige gedeeltes.
Snijd met een groot mes de deegrol in acht gelijke stukken, leg die op bakpapier op een of twee bakplaten, laat nog een half uurtje rusten.
Bestrooi desgewenst de snijvlakken met nog wat kaneelsuiker en bak de broodjes bij 180 graden in ongeveer 30 minuten goudbruin en gaar.

Gember-kaneelkoekjes

 Het recept voor deze koekjes heb ik jaren geleden uit een - toen al oud - tijdschrift gehaald. Het is iets aangepast naar onze smaak, dat betekent iets minder kruidig. Er hoort nog poedersuiker over, maar dat vinden wij helemaal niet nodig, ze zijn zo ook heerlijk!

Gember-kaneelkoekjes (20 st)

75 g donkerbruine basterdsuiker - 150 g bloem - 1 tl gemberpoeder - 1,5 tl kaneel - 1/3 tl bakpoeder - 112,5 g boter/margarine*

Meng alle ingrediënten op de manier die je zelf het prettigst vindt: in de keukenmachine of door de boter eerst met twee messen door de rest heen klein te snijden en het geheel vervolgens te kneden. Het moet gewoon één egale massa worden, en die verpak je in plastic (bijv. door het in een boterhamzakje te doen) en leg je in de koelkast. Laat een half uur of langer opstijven.

Bestuif het werkvlak met bloem en rol daar het deeg over uit tot een lap van zo'n 1 cm dik. Blijft het deeg aan de deegrol plakken, bestuif dan ook de bovenkant van het deeg met bloem. Steek koekjes uit het deeg met een vorm van ongeveer 6 cm. Als je weinig tijd hebt of geen zin om overgebleven resten weer opnieuw uit te rollen en uit te steken, maak je gewoon vierkante/rechthoekige of ruitvormige koekjes, waarvoor je de lap deeg alleen maar een aantal keer hoeft door te snijden. 

Leg de koekjes op een bakplaat (wij gebruiken er het liefst bakpapier tussen) en bak ze gaar** in 20 minuten bij 160 graden.

Laat afkoelen op een rooster.

*wat een rare hoeveelheid, maar wij hadden het oorspronkelijke recept anderhalf keer genomen en daar kregen we 40 koekjes mee. En ik denk dat de meeste bloglezers de helft daarvan ook wel voldoende vinden, vandaar 

**ik vind het altijd lastig om te zien of koekjes al gaar zijn, helemaal als ze door de ingrediënten al een bruine kleur hebben. Ze zijn na het bakken nl. sowieso nog slap. Misschien is het niet erg professioneel, maar op dit moment lijkt het mij het best om een koekje om te draaien: aan de onderkant zie je beter of het koekje helemaal gaar is.

Brownies met gezouten caramel (en de glutenvrije variant)

 Gezouten caramel klonk mij eerst nogal vreemd in de oren, maar het blijkt ongelooflijk lekker te zijn! Omdat onze dochter (die een glutenvrij dieet heeft) dit weekend thuis was, maakten we deze verrukkelijke brownies met gezouten caramel erdoor, en met glutenvrij meel in plaats van bloem.

Glutenvrij baksel is meestal een stuk droger dan de gewone variant, maar dat valt bij brownies gelukkig niet op. Sterker nog, ik kon absoluut niet proeven dat hier glutenvrij meel door zat, er hoeft ook maar weinig bloem door. Wil je zelf recepten aanpassen naar glutenvrij, houd er dan rekening mee dat glutenvrij meel veel meer vocht opneemt dan gewone bloem. Neem dus wat minder meel dan in het oorspronkelijke recept aangegeven (zoals hieronder).
Onderstaand recept staat in een iets andere vorm (bijv. met pecannoten erdoor) hier.

Brownies met gezouten caramel

225 pure chocola, in stukken - 150 g boter - 225 g suiker - 4 eieren - 114 g glutenvrij meel (Schär) (of 125 g bloem)

voor de gezouten caramel: 50 g kristalsuiker - 50 g lichtbruine basterdsuiker - 30 g boter - 75 ml slagroom - 1/4 tl zout

Maak eerst de gezouten caramel: Doe de kristalsuiker in een kleine pan, voeg 2 eetlepels water toe. Zet op laag vuur, laat de suiker eerst helemaal oplossen, breng dan aan de kook en laat doorkoken tot het een bruine caramel is. (Pas op! Ineens gaat het heel snel. Wij hadden een pan met lichte vloeistof en aan één kant een donkere stip, bleek het daar aan het verbranden te zijn! Na snel alles doorgeroerd te hebben, was het gelukkig precies goed). Neem van het vuur en voeg de basterdsuiker, boter en slagroom toe. Roer goed door, zet weer op een heel zacht vlammetje om alles te laten smelten en er één geheel van te maken, breng dan weer aan de kook en laat een paar minuten sudderen tot de caramel dik genoeg is om aan de achterkant van een lepel te blijven hangen. Neem van het vuur en roer het zout erdoor. Laat afkoelen.

Verwarm de oven voor op 170 graden.

Doe de chocola met de boter in een vuurvaste kom en zet deze op een pan met zachtjes kokend water. Roer tot een glad mengsel en laat iets afkoelen.

Klop in een andere kom de eieren met de suiker schuimig. Giet er al kloppend het chocolademengsel bij. Zeef het meel of de bloem met een snufje zout erboven en spatel alles luchtig door elkaar. 

Giet de helft van het beslag in een vierkante bakvorm van 23 cm, die bekleed is met bakpapier. Strijk het glad uit. Verdeel de helft van de caramel eroverheen en schep de rest van het beslag eroverheen. Verdeel de rest van de caramel over de bovenkant. Bak 20 - 25 minuten. Laat de brownies volledig afkoelen in de vorm.

NB De caramel zakte helemaal weg in het beslag. Volgende keer probeer ik het zo: alle beslag in de vorm, de helft van de caramel eroverheen, de rest van de caramel er pas na het bakken overheen verdelen (en wie weet ook nog kleine brokjes pure chocola). Klinkt nóg beter, maar is nog niet uitgeprobeerd. Bovenstaand recept was een absolute topper!