Speculaasjes (met volkoren meel)

 Sommige mensen vinden dat speculaasjes horen bij de Sinterklaas-tijd. Wij vinden dat speculaasjes horen bij de tijd-dat-er-weer-een-grote-oven-in-de-keuken-staat. Dus werd er vandaag gebakken. Met heel veel plezier, want we hebben een heuse speculaasplank! Waaraan al heel wat zoete herinneringen kleven.

Wil je net iets gezondere speculaasjes dan die van de supermarkt? Je zou dit recept kunnen uitproberen. Heb je geen speculaasplank? Maak dan gewoon platte koekjes, zo'n 3 mm dik. Formaat naar wens.

Doe 110 g margarine met 90 g rietsuiker en een klein beetje zout in een kom. Roeren tot alles zacht is. Doe er dan 3 flinke theelepels speculaaskruiden bij, 100 g volkoren meel en 100 g zelfrijzend bakmeel. Een klein scheutje melk (of een eetlepel losgeklopt ei - als je weet wat je met de rest van het ei wilt doen). Goed door elkaar kneden tot het niet te droog en niet te nat is. Een samenhangend stuk deeg dus, dat niet aan je handen plakt.

Vanaf hier is het erg leuk om met kinderen te doen: Bestrooi een speculaasplank met bloem, klop het teveel eraf en duw het deeg in de vormen. Het mag er aan de bovenkant bovenuit steken. Klop het deeg goed aan, houd je ene hand op het deeg, en snijd met een mes het teveel aan deeg eraf, horizontaal over de plank heen en weer snijden. Zoek evt. op Youtube naar een filmpje. Draai de plank met een flinke klap om op het aanrecht, help evt. met een scherp mesje de koekjes om los te komen aan de randen.

Leg de speculaasjes op een bakplaat en bak ze 20 minuten op 170 graden.

Wat een geweldige jongens hebben we toch!

 'Mam, kun je van mij een foto maken?'

(geeft alvast een houding aan)

'En als ik dan later een vader ben, dan ga ik naar jou toe en dan vraag ik: heb je nog een foto van mij toen ik 6 was?'

'Als je er twee maakt, dan hebben we er allebei een.'

Onzichtbaar water

 

Als je soda in huis hebt, is het erg leuk om dit experiment uit te voeren! Met een beetje bombast kun je er zelfs een soort goocheltruc van maken, want het ziet er echt heel gek uit: je giet onzichtbaar water uit de beker op de kaars, zodat die dooft.

Wat moet je doen? Neem een hoge beker en giet daar een centimeter azijn in. Doe er een theelepel soda bij. In het gebruis en geborrel dat hierop volgt, wordt koolzuurgas gemaakt, en dat is zwaarder dan lucht. Het blijft dus in de beker zitten. 'Giet' nu voorzichtig het koolzuurgas op een brandende kaarsvlam, die zal daardoor direct doven.
In het boek wordt gezegd dat je door een wc-rolletje moet gieten, maar het lukt bij ons ook gewoon zo.

Waarom dooft de vlam nu? Heel eenvoudig, omdat er geen zuurstof meer bij kan komen. De junioren vonden het zó leuk, dat we hetzelfde experiment wel vijf keer hebben gedaan!

Even 'wennen'

 Het is zo genieten van Tim! Hij is volgens mij best goed met taal en wil het graag goed zeggen. De 'r' is natuurlijk altijd moeilijk. Tim heeft een poosje als een klein Chineesje gepraat, door voor elke 'r' een 'l' te zeggen. Dat klonk natuurlijk heel koddig.

Nu zit hij in een volgende fase: voor elke 'r' een 'w'. Niet aan het eind van een lettergreep, maar als hij duidelijk hoorbaar moet worden uitgesproken.

Zo hebben we een heel lijstje met leuke woorden, en dan uit de mond van zo'n dreumes van 2:

even wennen
een, twee, dwie
Hewe, houd ook deze nacht, over Timmie twouw de wacht
duifies, duifies, kom es bij Gewwitje
een voor de meester, en een voor zijn vwouw
ewin, ewop (erin, erop)
en tijdens het fietsen zagen we 'gwas, gwas, en nog meer gwas'

's morgens wil hij een bwoodje met pasta, en melk met een wietje

en zo zou ik elke dag aanvullingen kunnen  toevoegen...

Cool broertje

 Twee keer acht kilometer genieten van achtste-groepers vandaag. Tim mocht mee want papa moest werken. En wij brachten Hidde met vijf klasgenootjes naar het gemeentehuis voor een excursie. Onderweg werd Tim bestookt met opdrachten. Zeg eens: heroïne. Zeg eens: marihuana. Zeg eens: xtc. (Ja ja, groep 8 heeft voorlichting over drugs gehad). Tim zei niets.

Bij het uitstappen hoor ik: Cool broertje heb je, Hidde.

Op de terugweg was Tim inmiddels in zijn element. Hij zei alles wat ze wilden. Zeg eens: Ivan. "Ivan". Zeg eens: is. "is". Zeg eens: een dikzak. "Dikzak!". Alle jongens in een deuk natuurlijk. En hierop nog talloze varianten, acht kilometer lang.

Echt een vet cool broertje!

Hoera, een kleinkind!

Winkelen bij IKEA gaat bij mij niet zonder een bezoekje aan de koopjeshoek. Deze keer was het bingo voor Tim. In de koopjeshoek lag een pop, zonder kleren, daarom was er 60% van de prijs af. Tim was gelijk verliefd: 'baby!'. Tja, dat kun je hem toch niet weigeren? Alle andere poppen van grote zus - die toch al niet zo'n poppenmoeder was - waren allang opgeruimd. En dus kwamen we thuis met een kersvers, bloot, afgeprijsd kleinkind.

Tim ging direct aan de slag. Pop op haar/zijn buik op de grond, billedoekjes erbij, schone luier (in zijn eigen maat 4) erbij.

Bij mij gingen de radertjes ook draaien. Want de pop was bloot. En ik had nog een heleboel wol om kleertjes mee te bedenken voor mijn eerste kleinkind.

Klusles

 Jong geleerd is oud gedaan. Dat geldt natuurlijk ook voor klussen zoals het in elkaar zetten van meubels. Hoog tijd voor de junioren om wat klusles te krijgen. Om maar direct op hoog niveau in te springen (want wie heeft er nooit gehoord van onduidelijke werkbeschrijvingen?) toog ik met Tim naar IKEA. We kwamen terug met tien dozen. Waarin tien bouwpakketten.

En nu weet Max wat een deuvel is. En Casper en Friso kunnen geheel zelfstandig een werkbeschrijving lezen, en ernaar handelen. Helemaal zelf hebben ze een stoel in elkaar gedraaid (en dat is toch nog best een karweitje hoor!).

En nu hebben wij nieuwe eetkamerstoelen. Da's een mooie bijkomstigheid van die klusles!