Rechter

 Je zult maar een ondernemend kereltje van 2 jaar zijn, een wervelwind die overal z'n sporen achterlaat, lees: overal z'n spullen uittrekt en vervolgens kwijtraakt. Dan wil je op oudjaarsavond mee naar buiten om alvast wat mooi vuurwerk af te steken, maar je moeder kan je schoenen niet vinden, tenminste... alleen maar twee rechter schoenen. Volgens Bram is dat omdat hij later rechter wil worden...

Stilte voor de storm?

 De laatste dagen is het hier op het blog wel heel erg stil geweest. Net of er niets gebeurde. Natuurlijk wel: we hadden hier de elk jaar weer hectische sinterklaastijd, waarbij sommige jongens drie dagen achter elkaar sinterklaas mochten vieren, er het een en ander geholpen moest worden met surprises en gedichten, en we onze eigen viering ook op het laatste moment pas hebben voorbereid (twee aan twee de dieren van Noach ingepakt bijvoorbeeld). Maar om daar iedereen nou mee te gaan vermoeien... of met het feit dat ik niet meer goed geslapen heb, en overdag regelmatig wat bijtank, waardoor er niet of weinig tijd voor de PC overblijft... Nou, we doen gewoon maar rustig aan, we laten de kastdeuren voor onze slaapkamer ingepakt staan (de aannemer zal nu toch moeten opdraven, want de vloer is toch nog te bol, de deuren staan scheef waardoor er schuine kieren komen bij de muren, en de deuren lopen vanzelf weg...), en we gaan gewoon verder met chocolaatjes met muisjes maken, en verder proberen we gewoon te doen wat kan, en ons niet op te winden over wat niet kan. Net zoals iedereen eigenlijk... Dus geen stilte voor de storm, of misschien toch?

Doro wot

 Eigenlijk houd ik niet van kookboeken waar geen foto's in staan, maar toch staat er één in onze kast waar ik geregeld iets uit maak, en dat boek heb ik besteld naar aanleiding van een recensie in de krant; het is namelijk speciaal bedoeld voor het koken voor grote groepen (32 personen). Voor grote gezinnen dus makkelijk te maken recepten, hoewel ik daar soms ook mijn vraagtekens bij heb...

Maar niet bij dit Ethiopische recept van kip in gekruide saus, dat is bij ons inmiddels al gepromoveerd tot toprecept voor als er ook nog eens veel gasten meeëten:

DORO WOT

Snijd 800 g kipfilet in stukjes en wentel ze door 4 eetlepels bloem. Fruit 2 gesnipperde uien in een scheut hete olie, als de ui glazig is, doe je de kip erbij. Bak de kip omscheppend op een hoog vuur. Voeg dan toe (van tevoren klaarzetten is heel makkelijk): 4 dl water, 1 groot blik (140 g) tomatenpuree, 2 blokjes kippenbouillon, 4,5 koffielepel kaneel, 3 koffielepels nootmuskaat, wat chilipoeder en 4,5 eetlepel kerrie (dan is gelijk duidelijk waarom het een Ethiopisch recept is met al die kruiden!). Roer alles goed door elkaar en breng de saus aan de kook. Laat het 15 minuten op laag vuur sudderen met een deksel erop, of voeg af en toe wat water toe.

Opdienen met rijst en groente naar keus.

Dit recept is een kwart van het oorspronkelijke recept, en wij eten er met ons tienen goed van (500 g zilvervliesrijst matcht hier goed bij).

Stamppot spinazie met spek en kaas

 Voor mensen die, zoals wij, één keer per week de boodschappen doen en aan het eind van de week door de verse groente heenraken, is dit misschien wel een goede tip. Wij vinden het in elk geval heel erg lekker:

Spinaziestamppot met spekjes en kaas

Aardappels koken, ondertussen spinazie uit de diepvries ontdooien en opwarmen in de magnetron (of op het vuur), kaasblokjes naar smaak of naar eer en geweten snijden, en spekreepjes uitbakken. Aardappels stampen, goed hete spinazie erbij, spek en kaas erbij, en iedereen eet weer voldoende groente. Zout doe ik er nooit extra bij als er kaas en spek (of ham) door zit.

Onze hoeveelheden: ongeveer 1800 g aardappels, 3 x 450 g spinazie, 1 pakje spekreepjes en een flink stuk kaas zonder de weegschaal te gebruiken.

Friso leest

 

Friso zit in groep 3. Thuis leest hij voor:

"Er... waren.... eens..." (Ben: "twee beren") .... Friso, onverstoorbaar: "twee.... beren." (Ben, snel: Grote beer en kleine beer). Friso, heel wat langzamer: "Grotte.. eh grote .... beer.... en ..... kleine.... beer".

Op dit punt had ik het niet meer van het lachen. Komt Ben naar mij toe: "is niet grappig". "O, dan zal ik wel huilen". "Nee, ook niet. Het is gewoon goed". Op het moment dat ik dit typ, is Friso nog steeds bezig met hardop lezen, en is hij inmiddels aardig op gang gekomen.

Tja, het is best handig als je wordt voorgelezen zoals Ben, zodat je je lievelingsboeken uit je hoofd kent, maar de wil om zelf dingen te kunnen lezen, zoals Friso die heeft, valt zeker in de categorie prijzenswaardig!

Een kaboutertje

 Deze dagen loopt er een kaboutertje door ons huis. Op de meest onverwachte momenten duikt hij op met een paar guitige oogjes onder zijn rode muts. En waar hij komt, brengt hij vrolijkheid en vertedering.

Geniet er maar van, kaboutertje! Het zal niet lang meer duren of er komt een nieuw kaboutertje dat jou van deze troon zal willen stoten...

Ot en Sien

 De laatste tijd krijgen we hier nogal wat goede ouderwetse inspiratie. Voor Friso en Casper lees ik voor uit het boek van Ot en Sien - een van de weinige oude boeken waar ze niet bij weglopen. Deze week kwamen we het verhaaltje over Ot tegen die leert kurkje breien. Toevallig kwam ik ons punnikklosje tegen bij het opruimen, en na een korte uitleg ging Friso aan de gang. Hij beet zich er echt in vast, en heeft de hele tijd zitten punniken, met als resultaat best een aardige sliert.

Ook lazen we over Trui en het hinkelblok. Gelukkig hebben wij ook blokjes hout en een hele mooie lange rij tegels in de woonkamer; Casper had een vrije vertaling van het in het boek beschreven spel bedacht: eerst het blok een eind weg gooien en er dan naar toe hinkelen zonder op de voegen te trappen. Ware het niet dat Max als een jong hondje steeds het net gegooide hinkelblok weggriste...

(Nou ja, zodra Max in bad zat, kon Casper weer rustig verder gaan. Ik vind het vooral leuk dat hij dit zo uit zichzelf steeds doet, meestal moeten we hem bijna met geweld aan het spelen krijgen omdat hij meestal veel liever met de computer/gamecube aan de gang is.)