Voor wie zich verwant voelt aan Job

Er zullen niet veel mensen zijn die zoveel in hun leven kwijtraken als Job: zijn hele bezit en al zijn kinderen, zelfs zijn gezondheid.

Afgelopen weekend las ik het verhaal van Horatio Spafford (na te lezen in de Engelse Wikipedia). Deze welgestelde advocaat, die leefde rond 1870, had al zijn geld gestoken in onroerend goed. Tot een grote brand een einde maakte aan zijn bezit. Kort daarvoor had hij zijn zoontje verloren aan ziekte, en toen hij twee jaar daarna zijn vrouw met hun vier jonge dochters per schip naar Europa liet gaan (hij was zelf op het laatste moment verhinderd), verging het schip, met alle vier de dochters (2, 5, 9 en 11 jaar). Zijn vrouw werd gered, en zij stuurde hem na aankomst in Engeland een telegram: 'saved alone'.

Horatio nam een volgend schip naar Engeland, men zegt dat hij onderstaand lied schreef nadat hij langs de plek voer waar zijn dochters waren verdronken:

It is well with my soul


When peace, like a river, attendeth my way,
When sorrows like sea billows roll;
Whatever my lot, Thou hast taught me to say,
It is well, it is well with my soul.

(Refrain:) It is well (it is well),
with my soul (with my soul),
It is well, it is well with my soul.

Though Satan should buffet, though trials should come,
Let this blest assurance control,
That Christ hath regarded my helpless estate,
And hath shed His own blood for my soul.
(Refrain)

My sin, oh the bliss of this glorious thought!
My sin, not in part but the whole,
Is nailed to His cross, and I bear it no more,
Praise the Lord, praise the Lord, O my soul!
(Refrain)

And Lord haste the day, when my faith shall be sight,
The clouds be rolled back as a scroll;
The trump shall resound, and the Lord shall descend,
Even so, it is well with my soul.
(Refrain)


Op Youtube zijn heel wat filmpjes geplaatst waar je het lied kunt horen, en soms ook nog het verhaal erbij, kies zelf maar uit via deze link.


Marco herinnerde mij aan een lied dat in onze bundel staat, en waarvan iemand op onze samenkomst afgelopen woensdag had gezegd dat je dat zo gedachteloos mee kunt zingen: 'wat mij overkomen mag, is mij om 't even'. Nou, dat gaat natuurlijk niet zomaar! Iedereen wil het liefst voorspoed op zijn weg toch? 
Maar waarom zouden we al het andere dat God op onze weg stuurt, niet willen accepteren, ja misschien zelfs wel omarmen? God wil ons niet plagen.

Mevrouw De Vos uit Bodegraven

 Hebt u deze mevrouw vandaag in Bodegraven zien lopen? Misschien bent u wel een van die heren die het waagden haar aan te spreken en haar te complimenteren met haar kleding? Of bent u een van die vrouwen die probeerden er op een onopvallende manier achter te komen wie dat toch was? Misschien ben je wel een van de vele kinderen die gewoon langs haar heen liepen zonder haar ook maar een beetje apart te vinden.

Of ben je misschien dat ene schoffie, bij Hidde uit de klas, die quasi-toevallig naast haar ging staan bij de bakkerskraam op de markt. Je keek haar even vluchtig aan, liep naar de andere kant, keek vanaf die kant even, raapte even later al je moed bij elkaar en vroeg: mevrouw, bent u een vos? De mevrouw zei: hoezo? En toen legde je helemaal uit dat je met school meedeed aan een vossenjacht, en hoe dat dan werkte. Gelukkig had je toch goed gegokt. Grappig dat je helemaal niet zag dat je met de moeder van Hidde te maken had...

Hoe dan ook, deze mevrouw zult u niet zo snel meer zien lopen. En al helemaal niet meer in Bodegraven.
De jacht is afgelopen.

Aardappelspiesjes uit de oven

 Alweer een recept. Ik kwam het tegen bij het opruimen en dan is het besluit gauw genomen om het eens uit te proberen.

Snijd rauwe aardappels in dunne schijfjes, rijg ze aan spiesjes (wij deden 2 kilo, en dat paste precies in twee ovenschalen/braadsleden). Leg ze in een ovenschaal, bestrijk ze met (olijf)olie, bestrooi ze met kruiden naar wens (paprikapoeder, kerrie, cayennepeper, zwarte peper, gemberpoeder) en zet ze 30 minuten in de oven bij 200 graden.

Doordat de schijfjes los van elkaar in de oven zitten, wordt alles gelijkmatig gaar. Dat is ideaal. Doordat de schijfjes los van elkaar uit de oven komen, koelen ze ook weer snel af. Dat is niet ideaal. Hoe het ook zij, hiermee maak je in elk geval goede sier. Leuk voor een keer.

Of misschien toch nog een keertje.

Speculaasjes (met volkoren meel)

 Sommige mensen vinden dat speculaasjes horen bij de Sinterklaas-tijd. Wij vinden dat speculaasjes horen bij de tijd-dat-er-weer-een-grote-oven-in-de-keuken-staat. Dus werd er vandaag gebakken. Met heel veel plezier, want we hebben een heuse speculaasplank! Waaraan al heel wat zoete herinneringen kleven.

Wil je net iets gezondere speculaasjes dan die van de supermarkt? Je zou dit recept kunnen uitproberen. Heb je geen speculaasplank? Maak dan gewoon platte koekjes, zo'n 3 mm dik. Formaat naar wens.

Doe 110 g margarine met 90 g rietsuiker en een klein beetje zout in een kom. Roeren tot alles zacht is. Doe er dan 3 flinke theelepels speculaaskruiden bij, 100 g volkoren meel en 100 g zelfrijzend bakmeel. Een klein scheutje melk (of een eetlepel losgeklopt ei - als je weet wat je met de rest van het ei wilt doen). Goed door elkaar kneden tot het niet te droog en niet te nat is. Een samenhangend stuk deeg dus, dat niet aan je handen plakt.

Vanaf hier is het erg leuk om met kinderen te doen: Bestrooi een speculaasplank met bloem, klop het teveel eraf en duw het deeg in de vormen. Het mag er aan de bovenkant bovenuit steken. Klop het deeg goed aan, houd je ene hand op het deeg, en snijd met een mes het teveel aan deeg eraf, horizontaal over de plank heen en weer snijden. Zoek evt. op Youtube naar een filmpje. Draai de plank met een flinke klap om op het aanrecht, help evt. met een scherp mesje de koekjes om los te komen aan de randen.

Leg de speculaasjes op een bakplaat en bak ze 20 minuten op 170 graden.

Wat een geweldige jongens hebben we toch!

 'Mam, kun je van mij een foto maken?'

(geeft alvast een houding aan)

'En als ik dan later een vader ben, dan ga ik naar jou toe en dan vraag ik: heb je nog een foto van mij toen ik 6 was?'

'Als je er twee maakt, dan hebben we er allebei een.'

Onzichtbaar water

 

Als je soda in huis hebt, is het erg leuk om dit experiment uit te voeren! Met een beetje bombast kun je er zelfs een soort goocheltruc van maken, want het ziet er echt heel gek uit: je giet onzichtbaar water uit de beker op de kaars, zodat die dooft.

Wat moet je doen? Neem een hoge beker en giet daar een centimeter azijn in. Doe er een theelepel soda bij. In het gebruis en geborrel dat hierop volgt, wordt koolzuurgas gemaakt, en dat is zwaarder dan lucht. Het blijft dus in de beker zitten. 'Giet' nu voorzichtig het koolzuurgas op een brandende kaarsvlam, die zal daardoor direct doven.
In het boek wordt gezegd dat je door een wc-rolletje moet gieten, maar het lukt bij ons ook gewoon zo.

Waarom dooft de vlam nu? Heel eenvoudig, omdat er geen zuurstof meer bij kan komen. De junioren vonden het zó leuk, dat we hetzelfde experiment wel vijf keer hebben gedaan!

Even 'wennen'

 Het is zo genieten van Tim! Hij is volgens mij best goed met taal en wil het graag goed zeggen. De 'r' is natuurlijk altijd moeilijk. Tim heeft een poosje als een klein Chineesje gepraat, door voor elke 'r' een 'l' te zeggen. Dat klonk natuurlijk heel koddig.

Nu zit hij in een volgende fase: voor elke 'r' een 'w'. Niet aan het eind van een lettergreep, maar als hij duidelijk hoorbaar moet worden uitgesproken.

Zo hebben we een heel lijstje met leuke woorden, en dan uit de mond van zo'n dreumes van 2:

even wennen
een, twee, dwie
Hewe, houd ook deze nacht, over Timmie twouw de wacht
duifies, duifies, kom es bij Gewwitje
een voor de meester, en een voor zijn vwouw
ewin, ewop (erin, erop)
en tijdens het fietsen zagen we 'gwas, gwas, en nog meer gwas'

's morgens wil hij een bwoodje met pasta, en melk met een wietje

en zo zou ik elke dag aanvullingen kunnen  toevoegen...