Er is er één jarig, hoera, hoera

 Dat kun je wel zien, dat is Max! Vier jaar geleden kwam hij op het door mij gewenste tijdstip ter wereld (vóór zes uur 's ochtends, want dan moest de krantenwijk gedaan worden en zou het huis beetje bij beetje tot leven komen, en ik lag in de woonkamer te bevallen), een klein dropje waarover in de afgelopen jaren al menig blogje is geschreven.

Met een mand met zijn traktatie ging hij zelfverzekerd naar school. Hij mocht naast de juf zitten, mocht een verjaardagsmuts maar die bliefde meneertje niet. Daarom heeft juf maar een soort verjaardagsmedaille gemaakt voor om zijn nek (ook leuk!). En hij zwaaide me direct uit, met andere woorden: mama ga maar gauw weg, ik red me wel.

Een paar cadeautjes heeft hij al gekregen: een nieuwe schooltas en een brandweer-ladderwagen van Duplo, en de rest krijgt hij voor het avondeten, als iedereen thuis is.