16 januari 2010

Doel bereikt


 Hidde heeft het doel van zijn harde werken bereikt: het geld voor de Wii was (helemaal zelf) bij elkaar verdiend met kranten lopen (waarbij de oudejaarskaartjes een grote duit in het zakje hebben gedaan) en overblijfgeld uitsparen door twee keer naar school heen en weer te fietsen terwijl de anderen met de auto konden, en met nog wat losse huishoudelijke klusjes. Het geld brandde dan ook in zijn bewustzijn. Toen Marco thuiskwam, wilde hij dan ook direct met hem naar de winkel, maar ja, we gingen eerst nog eten. Hiddes laatste hap eten op: "nu is het na het eten". Afijn, gisteravond ben ik dus met Hidde naar het stadje geweest. En nu staat er dus toch nog een Wii bij ons thuis, dat krijg je ervan als je van die doorzetters hebt. En nu wordt er gebokst, getennist, gebaseballt en gekegeld in de woonkamer.

En hoe vindt Hidde het nou dat hij helemaal geen geld meer over heeft? "Helemaal niet erg". Nee, hier is goed over nagedacht. De Wii staat bij minstens drie vriendjes thuis (en nee, dat vond hij niet voldoende, hij moest er zelf ook één), dus hij weet precies wat het ding allemaal kan, en heeft lang en hard gewerkt om zijn grote doel te bereiken. En die ervaring gunnen wij hem graag!

13 januari 2010

Pilav


 Echte pilav schijnt iets anders te zijn (in bouillon gekookte rijst), maar voor de junioren is dit de enige echte: vlees met perziken in tomatensaus - gaat altijd op.

Bak 800 g hamlappen (of kipfilet) gaar, neem uit de pan. Fruit een aantal uien gaar in het achtergebleven bakvet. Voeg toe: 2 theelepels sambal, 3 eetlepels ketjap, 3 kleine blikjes tomatenpuree en knoflook. Snijd het vlees in stukjes en voeg dat weer toe. Snijd een groot blik perziken in stukjes en voeg dat ook toe (inclusief vocht). Eventueel water toevoegen voor de gewenste dikte, even laten pruttelen, klaar! Lekker over de rijst en met een frisse salade.

31 december 2009

Rechter


 Je zult maar een ondernemend kereltje van 2 jaar zijn, een wervelwind die overal z'n sporen achterlaat, lees: overal z'n spullen uittrekt en vervolgens kwijtraakt. Dan wil je op oudjaarsavond mee naar buiten om alvast wat mooi vuurwerk af te steken, maar je moeder kan je schoenen niet vinden, tenminste... alleen maar twee rechter schoenen. Volgens Bram is dat omdat hij later rechter wil worden...

07 december 2009

Stilte voor de storm?

 De laatste dagen is het hier op het blog wel heel erg stil geweest. Net of er niets gebeurde. Natuurlijk wel: we hadden hier de elk jaar weer hectische sinterklaastijd, waarbij sommige jongens drie dagen achter elkaar sinterklaas mochten vieren, er het een en ander geholpen moest worden met surprises en gedichten, en we onze eigen viering ook op het laatste moment pas hebben voorbereid (twee aan twee de dieren van Noach ingepakt bijvoorbeeld). Maar om daar iedereen nou mee te gaan vermoeien... of met het feit dat ik niet meer goed geslapen heb, en overdag regelmatig wat bijtank, waardoor er niet of weinig tijd voor de PC overblijft... Nou, we doen gewoon maar rustig aan, we laten de kastdeuren voor onze slaapkamer ingepakt staan (de aannemer zal nu toch moeten opdraven, want de vloer is toch nog te bol, de deuren staan scheef waardoor er schuine kieren komen bij de muren, en de deuren lopen vanzelf weg...), en we gaan gewoon verder met chocolaatjes met muisjes maken, en verder proberen we gewoon te doen wat kan, en ons niet op te winden over wat niet kan. Net zoals iedereen eigenlijk... Dus geen stilte voor de storm, of misschien toch?

01 december 2009

Doro wot


 Eigenlijk houd ik niet van kookboeken waar geen foto's in staan, maar toch staat er één in onze kast waar ik geregeld iets uit maak, en dat boek heb ik besteld naar aanleiding van een recensie in de krant; het is namelijk speciaal bedoeld voor het koken voor grote groepen (32 personen). Voor grote gezinnen dus makkelijk te maken recepten, hoewel ik daar soms ook mijn vraagtekens bij heb...

Maar niet bij dit Ethiopische recept van kip in gekruide saus, dat is bij ons inmiddels al gepromoveerd tot toprecept voor als er ook nog eens veel gasten meeëten:


DORO WOT

Snijd 800 g kipfilet in stukjes en wentel ze door 4 eetlepels bloem. Fruit 2 gesnipperde uien in een scheut hete olie, als de ui glazig is, doe je de kip erbij. Bak de kip omscheppend op een hoog vuur. Voeg dan toe (van tevoren klaarzetten is heel makkelijk): 4 dl water, 1 groot blik (140 g) tomatenpuree, 2 blokjes kippenbouillon, 4,5 koffielepel kaneel, 3 koffielepels nootmuskaat, wat chilipoeder en 4,5 eetlepel kerrie (dan is gelijk duidelijk waarom het een Ethiopisch recept is met al die kruiden!). Roer alles goed door elkaar en breng de saus aan de kook. Laat het 15 minuten op laag vuur sudderen met een deksel erop, of voeg af en toe wat water toe.
Opdienen met rijst en groente naar keus.
Dit recept is een kwart van het oorspronkelijke recept, en wij eten er met ons tienen goed van (500 g zilvervliesrijst matcht hier goed bij).

20 november 2009

Stamppot spinazie met spek en kaas


 Voor mensen die, zoals wij, één keer per week de boodschappen doen en aan het eind van de week door de verse groente heenraken, is dit misschien wel een goede tip. Wij vinden het in elk geval heel erg lekker:

Spinaziestamppot met spekjes en kaas

Aardappels koken, ondertussen spinazie uit de diepvries ontdooien en opwarmen in de magnetron (of op het vuur), kaasblokjes naar smaak of naar eer en geweten snijden, en spekreepjes uitbakken. Aardappels stampen, goed hete spinazie erbij, spek en kaas erbij, en iedereen eet weer voldoende groente. Zout doe ik er nooit extra bij als er kaas en spek (of ham) door zit.
Onze hoeveelheden: ongeveer 1800 g aardappels, 3 x 450 g spinazie, 1 pakje spekreepjes en een flink stuk kaas zonder de weegschaal te gebruiken.

23 oktober 2009

Friso leest

 

Friso zit in groep 3. Thuis leest hij voor:
"Er... waren.... eens..." (Ben: "twee beren") .... Friso, onverstoorbaar: "twee.... beren." (Ben, snel: Grote beer en kleine beer). Friso, heel wat langzamer: "Grotte.. eh grote .... beer.... en ..... kleine.... beer".
Op dit punt had ik het niet meer van het lachen. Komt Ben naar mij toe: "is niet grappig". "O, dan zal ik wel huilen". "Nee, ook niet. Het is gewoon goed". Op het moment dat ik dit typ, is Friso nog steeds bezig met hardop lezen, en is hij inmiddels aardig op gang gekomen.
Tja, het is best handig als je wordt voorgelezen zoals Ben, zodat je je lievelingsboeken uit je hoofd kent, maar de wil om zelf dingen te kunnen lezen, zoals Friso die heeft, valt zeker in de categorie prijzenswaardig!

Mijn website

 Zou ik tussen al het schrijven door nog vergeten dat er ook nog een blog was... Mijn blog staat niet meer op nummer één als ik aan schrijve...