Jongens kunnen niet multitasken

In de keuken geniet ik van een CD met mooie muziek. Ineens is het geluid weg. Tim (6), die mij helpt met het raspen van kaas, zegt: "ik heb hem op pauze gezet want ik ben aan het werk. Ik kan me niet concentreren met zulke lelijke geluiden". Nou ja.

Twee gouden momenten

 Voor het eerste gouden moment zorgde onze 8-jarige zoon. Hij mocht voor het eten bidden, en dat ging zo: "wilt U alle problemen in de hele wereld oplossen, en ook in het universum?" Omdat ik vond dat hij er op deze manier wel een vertoning van maakte - mede door het toontje waarop hij dit had gezegd - zei ik hem van het bidden geen grapje te maken. Zegt hij heel verontwaardigd: "wil jij soms dat er oorlog komt op Mars?"

Het tweede gouden moment komt van onze 6-jarige, jongste, zoon. Een denkertje die op de meest onverwachtse momenten diepe vragen stelt. Vandaag ging het zo: "mam, als je doodgaat, ben je dan voor de rest van je leven in het donker?"

Tikketikketik

Tot nu toe is het nog niet zo'n heerlijke buitenzwem-zomer. Toch gaat Tim (6) al sinds mei elke week drie keer naar zwemles in het buitenbad. Vandaag na de zwemles zit hij bibberend op de achterbank van de auto, met de belofte van warme chocolademelk thuis.

Zegt hij ineens: "mama, mijn tanden gaan net zo hard als jij kan typen".

Weer een kussen

 

Weer een kussen erbij op onze bank. Deze keer gehaakt. Ik weet niet meer waar ik het patroon vandaan heb, maar het is niet moeilijk:

Op een ketting lossen zo lang als je nodig hebt:

1e toer: vasten
2e toer: afwisselend een vaste en een dubbel stokje. De dubbele stokjes worden door de vasten naar beneden getrokken, waardoor ze opbollen als een soort nopje. Zorg ervoor dat ze allemaal naar de goede kant uitsteken. Eindig met een vaste uiteraard.
3e toer: vasten
4e toer: stokjes

Herhaal deze vier toeren.

Zo, en nu is de roze wol op. Het volgende project wordt veelkleurig. Ook gehaakt.

Schrijven met een ganzenveer

 

Vanmiddag maakte ik met een paar junioren een wandeling langs de rivier achter ons huis. Het was vloed, en het hele strandje waar we een paar dagen geleden nog van de zon genoten, was verdwenen onder water. Raar maar waar, zover landinwaarts is er nog steeds eb en vloed!

Bij de rivier komen de ganzen ook graag, en dat is te merken ook! Je moet goed uitkijken waar je loopt, en overal liggen veren. De junioren namen vandaag een aantal veren mee, daar hebben we thuis pennen van gesneden. Op internet kun je vinden hoe je dat doet, met plaatjes, maar als je weet hoe een vulpen eruit ziet, kun je het ook zonder extra uitleg proberen:

Houd de ganzenveer een tijdje in kokendheet water, zodat hij wat zachter wordt. Snijd het uiteinde met een zéér scherp mes schuin af, en maak een insnede voor de inkt, vanaf zo'n 8 mm voor het uiteinde naar buiten toe. Snijd dan de zijkanten mooi schuin weg.

Wij hadden, ondanks een pas geslepen keukenmesje, toch niet echt het juiste gereedschap, ik denk dat het daardoor komt dat de punten toch een beetje uit elkaar staan, waardoor je "dubbele letters" krijgt, maar dat is juist ook mooi. En één pen kreeg een bredere punt, waardoor hij breed schrijft. Ook mooi.
We schreven met Oost-Indische inkt, die hadden we al meer dan twintig jaar in huis...

Chocoladerol met koffieroom

 

Het is altijd leuk om een goed recept te vinden dat sowieso al zonder gluten wordt gemaakt, veel leuker dan een recept proberen aan te passen naar glutenvrij, waarbij het in veel gevallen de smaak tekort doet.
In het boek Droomdesserten uit de serie Groot Kookboek staat dit recept. Ik moet toegeven dat het er op de foto in het boek meer als een rol uitziet dan mijn eigen foto, maar daar staat tegenover dat het voor mij de eerste keer was dat ik het maakte, en ik een beginnersfout heb gemaakt (niet lang genoeg gebakken). Toch was het resultaat ook nu al heerlijk, en durf ik het wel te plaatsen.

Chocoladerol met koffieroom

beetje kristalsuiker - 200 g pure chocola - 60 ml heet water - 1 eetlepel instantkoffie - 4 eieren, gesplitst - 100 g suiker - 1 tl heet water - 250 ml slagroom - 1 eetlepel poedersuiker - evt. koffielikeur

Verwarm de oven voor tot 180/190 graden.

Bekleed een ondiepe vorm van 25 x 30 cm met bakpapier (ik heb zo'n vorm die bestaat uit vier zijkanten die je tot de gewenste grootte kunt uittrekken, ideaal. Je zet hem los op de bakplaat en door het bakpapier gaat het deeg er niet aan de zijkanten onderdoor). Leg een stuk bakpapier van dezelfde grootte op het aandracht en bestrooi dat gelijkmatig met de kristalsuiker.

Doe de chocola, het water en de helft van de instantkoffie in een kom en smelt dat au bain marie tot een gelijkmatige massa.

Klop in een kom de vier eierdooiers met de 100 g suiker tot een dikke, romige massa. Schep het eiermengsel door het warme chocolademengsel.

Klop in een andere kom de eiwitten tot er zachte pieken ontstaan. Niet te lang doorkloppen, want dan mengt het minder goed. Schep dit in twee gedeelten ook door het beslag. 

Giet het beslag in de vorm en zorg dat het één gelijkmatige laag is. Zet dit 10 minuten in de oven (bij mij moet het dus langer, de bovenkant was nog wel erg vochtig). 

Stort de cake op het besuikerde papier (dat klinkt makkelijker dan het is, uiteindelijk heb ik het zo gedaan: ik heb de bovenkant van de cake met de suiker bestrooid, het bakpapier erop gelegd en toen het geheel omgedraaid), haal het bakpapier eraf. Snijd evt. de knapperige randen weg (die had ik zelf niet) en dek het gebak af met een theedoek. Laat afkoelen.

Los de resterende koffie op in de theelepel heet water. Voeg evt. wat koffielikeur toe (deed ik niet) en voeg de slagroom toe. Klop stijf. Bestrijk de cake met het slagroommengsel, en rol de cake daarna op met gebruikmaking van het besuikerde papier als geleider. Laat nog een poosje extra afkoelen in de koelkast (daarvan wordt het deeg echt lekkerder).

Tjif tjaf

 De jongste junior ging vandaag op excursie in de natuur ergens in de buurt. Ik mocht mee (want zo'n grote auto is best handig bij zo'n excursie!), maar dat was geen straf met dit mooie weer. Bij één van de opdrachten moesten de kinderen een blinddoek voordoen en luisteren naar de vogeltjes in de griend. Vooral de tjiftjaf nestelt daar en zingt zijn hoogste lied. Nu had ik misschien wel eens van de tjiftjaf gehoord, maar me nooit afgevraagd of die wellicht bij ons in de buurt voor zou komen. Het was zeker leuk om het geluid te horen, deze vogel zegt steeds zijn eigen naam (met een beetje fantasie).

Thuisgekomen deed ik de schuifpui open, en daar was het geluid weer: tjif tjaf tjif tjaf. Bleken ze gewoon in onze tuin te zitten...
Nu weet ik in elk geval wel welke vogel dat geluid maakt!